16-04-17

Godsdienst/magie en het performatieve woord

Ik ben christelijk opgevoed, en ik heb nog zekere affiniteiten met de christelijke traditie, die meer sociaal en cultureel zijn, dan persoonlijk. Ik ben vandaag bij uitzondering eens naar de mis geweest. Dit is altijd een ambivalente ervaring. Als kind van de Verlichting kan ik niet geloven in de geloofsbelijdenis, dat Christus echt uit de dood zou opgestaan zijn. Maar ik sta niet per se negatief tegenover de religieuze taal. De kracht van woorden, beelden, rituelen om ons uit te trekken boven de zomp van de entropie van de natuur en het leven. Het kan een zekere troost geven, hoewel je misschien rationeel niet echt gelooft in de woorden, toch kunnen die misschien een kalmerende werking uitoefenen op je innerlijke demomen (die altijd terug te voeren zijn tot de angst voor het leven en de dood). Ik heb misschien een formalistische opvatting van religie: de kracht van betekenaars, tekens, beelden, woorden, rituelen. Maar ik onderzoek dan ook wat het verschil is tussen religie en magie, en dat die eigenlijk twee kanten van dezelfde medaille zijn. In een vroegere opvatting ging het bij beide werelden om het bovennatuurlijke. Maar in een moderne opvatting zou het kunnen gaan om de performatieve (=verandering verwekkende) kracht van woorden...

21:26 Gepost door Hagelandia | Permalink | Commentaren (0) |  Facebook |

Post een commentaar